IRKUCK I JEZIORO BAJKAŁ

Od ponad 330 lat miasto Irkuck leży na południowym brzegu jeziora Bajkał i na przestrzeni wieków, ludzie żyjący w mieście nie przestają się dziwić urokowi okolic. Miasto dzieli na pół Angara, jedyna rzeka niosąca cenne wody Bajkału, podczas gdy ponad 300 wielkich i małych rzek oraz cienkich górskich strumyczków wpada do jeziora.

Niedaleko od Bajkału, w dół rzeki Angara, oddział kozacki pod komendą Jakowa Pohabowa w 1661 roku założył drewniany gród. Były to czasy, gdy Rosja zaczynała oswajać nieograniczone przestrzenie Syberii. Przybyli tu ludzie w poszukiwaniu legendarnych skarbów i do końca 17 wieku zaludnienie Irkucka wynosiło około tysiąca osób - kozacy, kupcy, chrześcijanie, żołnierze, bohaterzy i osadnicy.

Miasto przeszło wiele zmian w ciągu minionych trzech wieków - wojny, powstania, rewolucje a także pożary i trzęsienia ziemi - wszystko to zmieniło oblicze miasta. Jednak Irkuck zachował do tej pory swój niepowtarzalny urok. Śnieżnobiała Spaskaja cerkiew i Bogojawleński sobór przetrwały, podobnie jak  wiele drewnianych domów, pozostając pomnikami historii.

W okresie sowieckim Irkuck stał się okręgowym centrum, miastem aluminium oraz przemysłu drzewnego i chemicznego, a carskie więzienia dla rewolucjonistów i przestępców zamieniono na stalinowskie ?zony? dla dysydentów i  ?wrogów narodu?.

?Bogaty w historię i wydarzenia?, pisał o Irkucku Walentin Rasputin, ?Irkuck jest teraz miastem spokojnym i ważnym, świadomym swojej ceny, świadomym swojej historii, minionej i obecnej i tradycyjnie gościnnym...?

Na początek